2. 1 aydır haqqında yazmaq istədiyim amma necəsə vaxt tapa bilmədiyim serial. baxanlar bilər yəqin ki, "six feet under" bitəndən sonra həyatdan əlini-ayağını üzürsən. uzun bir boşluq yaranır, adam heçnəyə baxmaq da istəmir, ölüm çox yaxından görünür. əvvəlki yazılarımdan birində bildirdiyim kimi bu yaxınlarda bir neçə ciddi problemim olub yəni "six feet under"-ı daha yaxından başa düşmək şansım da oldu. sonra necəsə "rome"-a başladım və tamamilə başqa bir mövzunun bu qədər cəzbedici olacağını düşünmürdüm.
roma tarixinə 6cı sinifdən nifrət edən biri olaraq seriala önyargının ən yüksək səviyyəsi ilə başladım amma sezar aşiqinə çevrilmişəm artıq. həm müsbət həm də mənfi cəhəti odur ki 2 sezondu və adamı çox sıxmır, bir neçə günə bitirirsən. tarixə tamam başqa prizmadan, iki adi, həm bir-birinə çox oxşar həm də çox fərqlənən 2 əsgərin həyatını önə qoyaraq yanaşıblar. yəni yuli sezarın olduğu bir serialda, sezarın bütün xarizmatikliynə rəğmən titus pullo xəstəsi ola bilərsiz. siyasətin, strategiyanın və dinin dövlət işlərində önəmini başa düşmək üçün əla serialdı. nə qədər keçmişə aid olsa da, düşünəndə başa düşmək olur ki, dünya çox da dəyişməyib. insan psixologiyası baxımından kişilərin güc və üstünlük sevgisini, qadınların qısqanclığını və kinini görmək mümkündü. digər əfsanəvi hbo serialları kimi burda da bütün xarakterlər dərin işlənib və baş rol olaraq kimisə ayırmaq çətindi. həmçinin müharibə səhnəsi olmadan müharibəni belə yaxşı izah edən serial da tapa bilməzsiz yəqin ki. game of thrones daha populyar olsa da məncə rome da ən azı o qədər yaxşıdı. spartacus ümumiyyətlə deməyin, rome çox daha möhtəşəmdi.